 |
| ตลกคอมพิวเตอร์ ซีเรียสมากก็คลายอารมณ์กันหน่อย กับตลกล้อเลียนวงการ คอมพิวเตอร์ ผมนำมาจากอินเตอร์เนต มาแปลเอง และบางส่วน เป็นฝีมือการแปลของคุณ พิคู ครับ |
|
|
จะเกิดอะไรขึ้นถ้าบรรดาภัตตาคารทั้งหลาย ใช้ระบบการทำงานแบบบริษัทไมโครซอฟต์ (หมายเหตุ : ผมไม่ได้แอนตี้ไมโครซอฟท์นะครับ ที่เอาเรื่องนี้มาลงเพราะเห็นว่าจี้ดี) ลูกค้าขาประจำ : น้อง ๆๆ บริกร : ขอรับ กระผมชื่อ บิลล์ ขอรับ พี่มีอะไรให้ผม รับใช้ครับ ลูกค้าขาประจำ : มันมีแมลงวันอยู่ในชามต้มยำของผมน่ะ |
บริกร
: พี่ลองดูใหม่อีกทีนะครับ บางทีตอนนี้แมลงวันมัน ลูกค้าขาประจำ : ยังเลยน้อง เนี่ยมันยังอยู่ในชามของผมอยู่เลย บริกร
: บางทีอาจจะเป็นเพราะพี่ทานต้มยำผิดวิธีไปน่ะครับ ลูกค้าขาประจำ
: ผมลองใช้ส้อมดูแล้ว แต่ไอ้เจ้าแมลงวันมันก็ยัง บริกร
: บางทีอาจจะเป็นเพราะว่าชามที่ใช้อาจจะไม่เข้า ลูกค้าขาประจำ : ก็ชามสำหรับใส่ต้มยำปกตินี่แหละ บริกร
: อือม
.มันก็น่าจะใช้การได้ดีนะ สงสัยจะเป็น ลูกค้าขาประจำ
: ก็คุณเสริฟ์มันมาบนจานรองถ้วยธรรมดา ๆนี่แหละ , บริกร
: พี่พอจะจำเหตุการณ์ทั้งหมดก่อนที่พี่จะสังเกต ลูกค้าขาประจำ
: ผมก็นั่งลงแล้วก็สั่งต้มยำที่เป็นเมนูประจำวัน บริกร
: ไม่ทราบว่าพี่เคยคิดจะ upgrade ให้มันกลายเป็น ลูกค้าขาประจำ
: วันนึงวันนึงเนี่ย..ร้านของคุณมีต้มยำมากกว่า บริกร
: แน่นอนครับ ต้มยำของเราเปลี่ยนรูปแบบทุก ๆ ลูกค้าขาประจำ : อ้าวแล้วตอนนี้ ต้มยำของคุณเป็นแบบไหนแล้วล่ะ บริกร
: ต้มยำรุ่นล่าสุดของเรา เป็นต้มยำน้ำใสใส่ใบ ลูกค้าขาประจำ
: เอาก็เอา ยกมาเลยน้อง ไอ้ต้มยำน้ำใสใส่ใบกะเพรา [บริกรเดินจากไปครู่หนึ่ง
บริกร
: นี่ครับ ต้มยำที่พี่สั่ง แล้วก็นี่บิลค่าอาหาร ลูกค้าขาประจำ : อ้าว ! นี่มันต้มยำไก่ใส่หัวปลีนี่ บริกร
: ครับ พอดีต้มยำน้ำใสใส่ใบกะเพรา มันยังไม่เสร็จ ลูกค้าขาประจำ
: ช่างหัวมันเหอะถ้างั้น ผมหิวจนตาลาย อะไรมาก็ [บริกรเดินจากไป] ลูกค้าขาประจำ
: เฮ้ย!! น้อง ๆๆ คราวนี้มีแมงมุมตกอยู่ในต้มยำ
ค่าต้มยำประจำวัน
500
สิบอันดับลางบอกเหตุที่ส่อเค้า ว่าคุณซื้อคอมพิวเตอร์ซังกะบ๊วยมาใช้ 10. มุมด้านล่างของหน้าจอ มีคำว่า "จอใช้ฝึกวาดรูปสำหรับเด็ก" ติดอยู่ 9. ตัวแทนที่มีชื่อเสียงของคอมพิวเตอร์ยี่ห้อนี้เป็น
"หนุ่มนิรนาม" 8. เวลาจะเปิดเครื่อง อุปกรณ์ที่คุณจำเป็นต้องใช้มีเพียงแค่สาย jumper cables กับรถยนต์ของเพื่อนที่แบดเตอรี่เต็มเปี่ยมสักคัน 7. คำขวัญของคอมพิวเตอร์รุ่นนี้ก็คือ "Pentium : redefining mathematics" 6. คู่มือการใช้เครื่อง หนา 120 หน้า 5. เวลาคุณเปิดเครื่องทีไร บรรดาเจ้าตูบทั้งหลายที่อยู่ละแวกบ้านของคุณ ก็จะเริ่มบรรเลงเพลงหอนโหยหวน 4. บนหน้าจอมักจะแสดงข้อความว่า "ยังไม่ถึงเวลาพักอีกเหรอ..ตัวเอง ?" 3. เนื้อหาในหนังสือคู่มือการใช้มีอยู่เพียงประโยคเดียวเท่านั้น
: 2. ในเครื่องมีเพียงแค่ ชิป เดียวบรรจุอยู่ เท่านั้น ..โปเตโต้ชิป 1. เมื่อคุณตัดสินใจจัดให้คอมพิวเตอร์ของคุณ เป็นอีกหนึ่งในบรรดาที่ทับกระดาษ ชั้นยอดในคอลเล็กชั่นที่ทับกระดาษของคุณ
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อที่จู่
ๆ บิล เกตต์ ก็หยุดหายใจลาโลกใบนี้ไปเสียดื้อ ๆ ตอนขึ้นไปบนสวรรค์ใหม่ๆ เขาเดินตุหรัดตุเหร่รออยู่แถว ๆ แผนกต้อนรับของสวรรค์จะบอกให้ว่าขนาดของแผนกต้อนรับบนสวรรค์เนี่ย เนื้อที่มันใหญ่พอๆ กับรัฐแมสซาชูเซส ของสหรัฐฯ เลยทีเดียว ผู้คนบนสวรรค์มีอยู่เป็นล้านล้าน กินนอนกันอยู่ในเต๊นท์ วันทั้งวันไม่ต้องทำงานทำการอะไร อาหารและน้ำดื่มหรือ ก็มีรถบรรทุกคอยลำเลียงมาประเคนให้ถึงที่ ส่วนพวกพนักงานประจำสวรรค์ ก็เดินลอยชายถือกระดานเขียนหนังสือคนละอัน ทำงานกันแบบเอื่อย ๆ อืด ๆ ท่ามกลางพวกชาวสวรรค์เหล่านั้น เหล้ายาปลาปิ้งถูกเวียนส่งไปรอบ ๆ บริเวณ ไอ้เรื่องการทะเลาะเบาะแว้งตีรันฟันแทงมีให้เห็นเป็นเรื่องชาชินลูกกะตา ระบบการสุขาภิบาลในบริเวณนั้นก็ยิ่งหนักเข้าไปใหญ่ สภาพดูไม่จืดเอาเสียเลย ว่าก็ว่าเถอะนะ มองไปมองมาสภาพของสวรรค์มันคล้าย ๆ งาน Woodstock จำแลงยังไงยังงั้น บิล นอนอยู่ในเต๊นท์เสียสามอาทิตย์ จนกระทั่งมีพนักงานประจำสวรรค์คนหนึ่งเดินเข้ามาปรากฏตัวใกล้ ๆ เขา พนักงานคนนี้เป็นคนหนุ่มใบหน้าปรุไปด้วยสิว อายุอานามคงอยู่ในราว ๆ สิบเก้ายี่สิบนี่แหละ สวมเสื้อยืดสีน้ำเงิน ประดับด้วยตัวอักษรขนาดใหญ่สีเหลือง ว่า "TEAM PETER" "หวัดดี" พนักงานประจำสวรรค์คนนั้นพูดขึ้นด้วยเสียงเนือย ๆ ถ้านึกไม่ออกว่าเป็นเสียงแบบไหนก็ลองหลับตานึกถึงเสียงเจ้าหน้าที่ตามสำนักงานเขตใหญ่ๆ สิ เสียงประมาณนั้น "ผมชื่อ กาเบรียล และ ผมจะมาช่วยเป็นพี่เลี้ยงให้คุณ" บิลล์ อ้าปากที่จะถามอะไรบางอย่าง แต่กาเบรียลขัดจังหวะเขา แล้วชิงพูดตัดหน้าว่า "ไม่ใช่หรอก ผมมันคนละคนกันกับท่านกาเบรียล* หัวหน้าทูตสวรรค์ ผมมันก็แค่วัยรุ่นคนนึงจากฟิลาเดลเฟีย ที่บังเอิญรถคว่ำตายตอนอายุสิบเจ็ด ก็เท่านั้น เอาละ ทีนี้บอกชื่อของคุณหน่อยสิ, เอานามสกุลก่อนนะ แต่ถ้าคุณเป็นคนจีนละก้อ บอกชื่อตัวก่อน" "นามสกุล เกตต์ , ชื่อ บิลล์ ครับ " กาเบรียลฟังแล้วก็ก้มหน้าก้มตา หาประวัติการทำงานบนโลกมนุษย์ของบิล ในปึกกระดาษที่เหน็บอยู่กับกระดานเขียนหนังสือของเขา บิลล์ถามกาเบรียลว่า "ที่นี่เขามีงานอะไรกันเหรอครับ?" "คนพวกนี้เขามาทำอะไรกัน" "แล้วนักบุญปีเตอร์ไปไหน?" "ประตูไข่มุกล่ะอยู่ที่ไหน?" กาเบรียลทำไม่รู้ไม่ชี้กับคำถามเหล่านั้น จนกระทั่งเขาค้นเจอประวัติบันทึกของบิลล์ สีหน้าของกาเบรียลก็เปลี่ยนไปเป็นประหลาดใจ เขาถามบิลว่า "ในบันทึกบอกว่า คุณเคยเป็นประธานบริษัทผลิตซอฟแวร์ขนาดใหญ่ จริงเหรอ?" "อือ" บิลล์ ตอบ "งั้นก็ดี,ลองเอาหัวของคุณคิดเรื่องนี้ดูหน่อยเป็นไร! ตอนที่นักบุญปีเตอร์ท่านเริ่มงานของท่านใหม่ ๆ งานมันง่ายเสียยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปาก คนสมัยนั้นตายกันแค่วันละร้อยหรือราว ๆ นั้น ท่านปีเตอร์ก็เลยทำงานนี้คนเดียวได้อย่างสบาย แต่ตอนนี้สิ บนโลกมนุษย์คนตายกันเป็นเบือ วันหนึ่ง ๆปาเข้าไปห้าล้านกว่าคนเข้าแล้ว พระเยซูเจ้า!ตอนแรกที่พระองค์บอกให้พวกข้าพเจ้า ออกไปทำให้คนเป็นสาวก แล้วเพิ่มจำนวนเป็นทวีคูณ พระองค์ไม่ได้บอกว่าพวกข้าพเจ้าเลยว่ามันจะเพิ่มรวดเร็วเหมือน "กระต่าย" ออกลูก ทีนี้ก็ยุ่งละสิครับท่านผู้ชม เพราะไอ้จำนวนของประชากรมันมีมากขึ้นๆ ทุก ๆ ชั่วโมงก็เลยมีคนตายนับเป็นหมื่น คิดแล้วในแต่ละวันนี่ คนตายมากกว่าสองแสนห้าหมื่นคน คุณคิดว่าท่านปีเตอร์จะไปรับดวงวิญญาณคนพวกนี้ได้ทันทุกคนหรือ?" "ผมคิดว่าคงไม่" "มันก็แหงอยู่แล้ว ท่านปีเตอร์ก็เลยต้องจัดสัมปทานเพื่อที่จะแจกจ่ายงานนี้ออกไป ตอนนี้ตัวท่านปีเตอร์ ก็ดำรงตำแหน่ง CEO ของ บริษัท Team Perter Enterprise จำกัด ท่านเพียงแต่นั่งประจำอยู่ที่สำนักงานใหญ่ แล้วก็ร่างนโยบายต่าง ๆ ในการทำงานให้พวกที่ได้รับสัมปทานอย่างผม ที่จริงจะว่าไปแล้ว ที่กิจการนี้จะดำเนินไปได้ตลอดรอดฝั่ง ก็ต้องอาศัยคนอย่างพวกผมนี่แหละเป็นผู้ดำเนินงาน" กาเบรียลพูดจบก็ก้มหน้าก้มตาอ่านเอกสารของเขาต่อ เขาเงียบไปสักพักแล้วจึงพูดต่อว่า "เอกสารประจำตัวคุณก็ดูเรียบร้อยดีนะ แล้วคนที่มีประวัติการทำงานดี ๆ มาอย่างคุณนี่ คงจะได้รับมอบหมายให้ทำงานเจ๋ง ๆ แน่นอน" "มอบหมายงานให้ทำ??" "ก็ใช่นะสิ นี่คุณ .คุณคิดว่าคุณจะใช้ความเป็นอมตะของคุณ นั่งเล่นนอนเล่นเป็นเบื้อแล้วก็เอาแต่เมาหัวราน้ำตลอดไปหรือไง ไม่เอาน่าพวก ลุกขึ้นมาทำงานทำการให้มันเป็นประโยชน์หน่อย " ว่าแล้วกาเบรียลก็ควักเอกสารที่มีสำเนาอีกสองฉบับออกมา ยื่นให้บิลล์ลงชื่อที่ท้ายเอกสาร จากนั้นก็ฉีกสำเนาฉบับกลางออกมาส่งให้บิลล์ แล้วพูดว่า "เอาเอกสารนี้ไปยื่นที่ induction center หมายเลข 23 ไปขอพบคุณอับราฮาม เขาเป็น occupational orientator ของคุณ บิลล์ตั้งท่าจะถามคำถามแต่กาเบรียลรีบดักคอเขาว่า "เขาไม่ใช่ท่านอับราฮามคนนั้นหรอก" บิลล์เดินลงไปตามทางเดินที่เป็นเฉอะแฉะเป็นขี้เลน 10 ไมล์ จนเขาไปถืง induction center หมายเลขที่ 23 หลังจากคอยอยู่นานหกชั่วโมงเขาก็ได้พบกับอับราฮาม "สวรรค์ยังล้าหลังเป็นอย่างมาก ในด้านการสร้างฐานปฏิบัติการ สำหรับทำการประมวลผลข้อมูลต่างๆ " อับราฮามอธิบาย "ก็อย่างที่ท่านเห็นนี่แหละ เอกสารอะไรต่อมิอะไรของเรายังต้องเขียนกันบนกระดาษกันอยู่เลย กะอีแค่ขั้นตอนเกี่ยวกับข้อมูลของพวกที่เพิ่งจะขึ้นมาบนสวรรค์ใหม่ ๆ เนี่ย พวกเรายังต้องใช้เวลากันเป็นอาทิตย์" "ผมต้องคอยอยู่สามอาทิตย์เชียวนะครับท่าน" บิลล์พูดขึ้น อับราฮามเลยหันมาจ้องหน้าบิลล์เอาอย่างโกรธ ๆ บิลล์ก็มาตระหนักว่าเขาพูดจาผิดพลาดไปเสียแล้ว ถึงแม้จะอยู่ในสวรรค์ก็เถอะ มันก็ยังเป็นสิ่งที่ไม่สมควรอยู่ดี ที่จะทำการต่อล้อต่อเถียง กับบรรดาพวกข้าราชการคนใดคนหนึ่ง
|
